De hop-on-hop-off-bus nemen of niet?
In Rome heb ik me ooit laten verleiden om gebruik te maken van de hop-on-hop-off-tourbussen. De persoon met wie ik in Rome was en die de reis had geboekt, had immers gratis kaartjes voor één dag gekregen van TUI. De hop-on-hop-off-bus in Rome was erg goed, want de bus reed dwars door de stad en telkens als je om je heen keek, zag je aan beide kanten de echte Romeinse schoonheid. We stapten in bij het Centraal Station, dat op slechts 100 meter van ons hotel lag. De bus stopte vervolgens vlakbij alle belangrijke bezienswaardigheden, zoals het Vaticaan, het Colosseum, de Joodse wijk, de Spaanse Trappen en de Trevifontein. Vanaf elke halte was het altijd minder dan vijf minuten lopen naar de betreffende bezienswaardigheid. Het was leuk dat je ogen tijdens dat korte stukje lopen ook veel te zien kregen. Op dat moment waren we helemaal verkocht.
De volgende keer in Praag (ik was er met iemand die een lichte blessure aan haar been had) was de keuze voor een hop-on-hop-off-bustour al snel gemaakt. We dachten dat we op die manier de belangrijkste bezienswaardigheden in één dag zouden kunnen zien. Vanaf ons hotel namen we de metro naar het centraal station van Praag, Hlavní nádraží. Binnen liepen we een soort Bruna/Primera-achtige winkel binnen (ik dacht dat het een filiaal van Relay was, maar ik weet het niet meer 100% zeker) omdat er een papiertje op de deur hing met de tekst: „Koop hier je kaartjes voor de hop-on-hop-off-bustours“. We betaalden de 1000 kroon en dachten echt dat we een goede deal hadden gesloten. De prijs was ook inclusief een rondleiding door de Praagse Burcht.
Wat was die hop-on-hop-off-bustour toch teleurstellend. Allereerst de route, daar wil ik het even over hebben. Terwijl de bus in Rome heel dicht bij de belangrijke bezienswaardigheden kwam, moest je in Praag vaak een flink eind lopen. De halte bij de Burcht was geschrapt vanwege bouwwerkzaamheden (die er uiteindelijk helemaal niet bleken te zijn). Er werd aangeraden om één halte eerder uit te stappen en dan het laatste stukje te lopen, wat echt een flinke wandeling was. In alle PR-materiaal van het bedrijf werden ons panoramische dubbeldekkers beloofd, maar in werkelijkheid bestond de vloot voornamelijk uit kleine minibusjes. Wat me al snel duidelijk werd, was dat ik de rondrit net zo goed met de tram had kunnen maken en aangezien we nog 72-uurskaartjes voor het openbaar vervoer in Praag hadden, zouden we veel geld hebben bespaard. Wat ik ook opvallend vond, waren bepaalde haltes zoals bij het Hilton-hotel – wat doet de bus daar? Oké, het ligt redelijk dicht bij het stadsbusstation Florenc, maar stop dan toch echt bij Florenc. Ook I.P. Pavlova kon ik niet helemaal plaatsen. In mijn ogen zou Náměstí Míru logischer zijn geweest.
Gelukkig hadden we een rondleiding door het kasteel cadeau gekregen; misschien kon dat ons verlies een beetje goedmaken? Nou, dat begon eigenlijk al met een domper, want zoals eerder vermeld ging de stop bij het kasteel niet door en moesten we een halte eerder uitstappen en een flink stuk lopen. Die rondleiding was natuurlijk op een bepaald tijdstip, dus daar moesten we bij onze tijdsplanning echt rekening mee houden. We waren afhankelijk van de bus en dat leidde tot een ongunstige planning en een wachttijd van meer dan 30 minuten bij het startpunt. De rondleiding zelf was het echter meer dan waard. Daar zal ik iets over schrijven als ik een artikel over het kasteel schrijf. Daarna moesten we een flink eind teruglopen naar de hop-on-hop-off-bus, best een domper.
Al met al kun je de uiteindelijke conclusie wel raden. Ik vind de hop-on-hop-off-bustour geldverspilling. De tram zou een goedkopere en aangenamere optie zijn geweest. In de tram zou ik de audiogids wel hebben gemist.